Bombshell

Bombshell najlepiej działa jako dramat o redakcji i władzy przebrany za biografię, śledząc kobiety, które musiały przebić się przez wrogą kulturę korporacyjną przed kamerą i za nią. Naszym zdaniem, jego siłą jest presja, jaką utrzymuje w każdej scenie: w pokojach makijażowych, segmentach telewizyjnych i rozmowach w sali zarządowej panuje ten sam zimny, kontrolowany klimat. Wadą jest to, że film może wydawać się schematyczny, z niektórymi postaciami ukształtowanymi bardziej dla argumentu niż dla pełnego życia. W praktyce gra jak dopracowany dramat studia, a nie dziennikarstwo śledcze, więc emocjonalny rytm ma większe znaczenie niż szczegóły proceduralne. Bombshell jest bliżej filmu prestiżowego opartego na problemach niż luźnego dramatu zespołowego, co nadaje mu cel, nawet gdy wydaje się schludny. Jest dla widzów, którzy chcą czytelnej, celnej biografii z ostrym współczesnym ukłuciem, a nie rozległej kroniki zza kulis.