Bird Box

Bird Box najlepiej działa jako napięty, minimalistyczny horror o strachu, wzroku i tym, co się dzieje, gdy świat zmusza ludzi do polegania na dźwięku. Naszym zdaniem, czerpie prawdziwą siłę z tej prostej zasady i presji, jaką wywiera na każdą scenę. Minusem jest to, że założenie może wydawać się bardziej schematyczne niż głębokie, gdy centralny trik zostaje ustalony, a film musi wciąż znajdować nowe sposoby, aby pozostać w tej przestrzeni. W praktyce chodzi o kontrolowany niepokój, ciemne wnętrza i niezręczną sztukę poruszania się przez niebezpieczeństwo bez patrzenia. W porównaniu z szerszymi horrorami o końcu świata, mniej chodzi o spektakl, a bardziej o zamknięty, nerwowy punkt widzenia. Bird Box jest dla widzów, którzy chcą ponurego ustawienia przetrwania z mocnym haczykiem, a nie dla tych, którzy szukają rozbudowanej mitologii czy dużego projektu stworzeń.