Big Eyes

Big Eyes jest najsilniejszy, gdy skupia się na autorstwie, imitacji i apetytach świata sztuki na rozpoznawalny styl. Naszym zdaniem, działa jako biografia, która mniej dotyczy wielkich wydarzeń publicznych, a bardziej tego, kto dostaje uznanie za obraz na ścianie. To daje jej czysty, konkretny haczyk, chociaż może również sprawić, że dramat wydaje się kontrolowany, a nie epicki. W praktyce film porusza się w wypolerowanym, stonowanym rytmie i opiera się na wizualnym designie tak samo, jak na występie. W porównaniu z bardziej rozległymi dramatami biograficznymi, wydaje się mniejszy w skali, ale ostrzejszy w swoim temacie. Big Eyes to solidny wybór dla widzów zainteresowanych sztuką, tożsamością i biznesową stroną kreatywności, i pozostaje osadzony w tym wąskim, jasnym torze.