Bicentennial Man

Bicentennial Man to sentymentalny dramat o robotach dla widzów, którzy chcą, aby motyw science fiction był użyty do zadawania pytań o śmiertelność, rodzinę i to, co liczy się jako ludzkie życie. Naszym zdaniem, jego najsilniejszym punktem jest szczery, cierpliwy sposób, w jaki przekształca wysokokonceptualny pomysł w dramat domowy, a nie w spektakl z gadżetami. Ta sama delikatność jest również ograniczeniem, ponieważ film może wydawać się szeroki i schludny tam, gdzie temat mógłby tolerować więcej ostrości. W praktyce przypomina długą, refleksyjną baśń, a nie napiętą opowieść science fiction. W porównaniu z twardszymi lub bardziej ironicznymi filmami o robotach, jest łagodniejszy i bardziej otwarcie emocjonalny. Efekt odpowiada osobom, które nie mają nic przeciwko płaczliwemu, konwencjonalnemu podejściu do wielkich idei. Bicentennial Man koncentruje się na uczuciach i ciągłości, a nie na science fiction jako zagadce.