Apostle

Apostoł prosi o cierpliwość, ponieważ spędza czas na lęku, rytuale, błocie i presji zamkniętej społeczności, zanim pozwoli czemuś w pełni się uwolnić. Naszym zdaniem, ten powolny proces to jego prawdziwa siła: film wykorzystuje teksturę dramatu historycznego i niepokój folklorystycznego horroru, aby sprawić, że miejsce wydaje się opresyjne na długo przed tym, jak cokolwiek oczywiste się wydarzy. Minusem jest to, że długie budowanie napięcia może wydawać się ciężkie, jeśli ktoś chce, aby gatunek poruszał się szybciej lub wyjaśniał się bardziej otwarcie. W praktyce jest ponury, wilgotny i ostrożny w kwestii atmosfery, z przemocą, która pojawia się jako twarde przedłużenie nastroju, a nie jako oddzielne wydarzenie. W porównaniu z prostym horrorem, jest bardziej cierpliwy i bardziej zainteresowany kontrolą społeczną, wiarą i izolacją niż łatwymi szokami. Odpowiada widzom, którzy lubią horror z silnym historycznym tłem i kwaśnym, teologicznym zabarwieniem, i pozostawia mało miejsca dla tych, którzy pragną lżejszej lub czystszej jazdy.