Anand

Anand to dramatyczny film zbudowany wokół ciepła, godności i cichej presji choroby, a ta kombinacja sprawia, że wciąż cieszy się szacunkiem. Naszym zdaniem, jego prawdziwą siłą jest emocjonalna klarowność: wie dokładnie, kiedy być delikatnym, a kiedy uderzyć mocno, nie stając się sentymentalnym dla samego siebie. Wymiana polega na tym, że nie interesuje się efektownym fabułowaniem, więc każdy, kto pragnie tempa lub dużych zwrotów akcji, znajdzie go powściągliwym. Oglądanie go sprawia, że na powierzchni czuć spokój, a pod spodem ciężar, z występami niosącymi dużą część ciężaru. W szerszym kontekście indyjskiej dramy, znajduje się blisko klasyków, do których ludzie wracają dla ludzkiego opowiadania historii, a nie spektaklu. Wydanie z 1971 roku umieszcza go również w starszym stylu melodramatu, ale materiał jest traktowany z wystarczającą kontrolą, że nigdy nie wydaje się niezdarny. To rodzaj filmu dla widzów, którzy cenią uczucia, powściągliwość i zwykłą ludzką przyzwoitość ponad hałas.