Anaganaga

Anaganaga prosi o cierpliwość bardziej niż o natychmiastową nagrodę, a to już mówi, jakiego rodzaju film to jest. Naszym zdaniem, należy do klasy filmów, które muszą budować własny kształt poprzez ton, tempo i uwagę na każdą scenę, więc mniej chodzi o szybki pomysł, a bardziej o to, jak całość jest realizowana. Dobrą stroną jest to, że tego rodzaju film może wydawać się osobisty i charakterystyczny, gdy się udaje; słabą stroną jest to, że może również wydawać się niejasny, jeśli scenariusz nie utrzymuje kontroli. W praktyce oznacza to, że widz otrzymuje ruch, pauzy i atmosferę, a nie schludną machinę gatunkową. Trudno jest umiejscowić go bardziej precyzyjnie tylko na podstawie tytułu, więc Anaganaga wydaje się być skromnym, dość otwartym filmem, a nie głośnym.