Alive

Alive przekształca katastrofę przetrwania w biografię, co sprawia, że ma większy wpływ niż zwykła historia przygód. Naszym zdaniem, jego siłą jest ludzka presja sytuacji: to kino dla widzów, którzy chcą, aby prawdziwe zmagania były traktowane jako dramat, a nie spektakl. Format nadaje mu wbudowaną powagę, a ta powaga jest celem. To, co traci, to lekkość; nie ma powodu, aby oczekiwać swobodnego seansu z filmu o wytrwałości i przetrwaniu grupy. W praktyce ma tendencję do bycia napiętym, ciasnym i bardzo skupionym na ciałach, pogodzie i strachu, a nie na wielkich przemówieniach. W porównaniu z innymi filmami o przetrwaniu, stoi bliżej faktograficznego końca półki. Pasuje do osób, które chcą biografii kształtowanej przez trudności, a nie do tych, którzy szukają luźnego, przygodowego tonu. Data 1993 umieszcza go wśród starszych dramatów prestiżowych, co pasuje do jego prostego, poważnego stylu.