Alien

Alien to rzadki film grozy, który najpierw wydaje się przemysłowy, zanim stanie się potworny, z korytarzami, alarmami, parą i załogą uwięzioną w maszynie, która stała się wroga. Naszym zdaniem należy do końca horroru w science fiction, a jego siła pochodzi z cierpliwości: film utrzymuje przestrzeń wąską, dźwięki specyficzne, a zagrożenie głównie niewidoczne, aż do momentu, gdy ma znaczenie. Ta powściągliwość jest jego wielką siłą, a także punktem nacisku, ponieważ zależy od nastroju, ciemności i powolnego lęku bardziej niż od ruchu. W praktyce jest to napięty, metodyczny seans, w którym każdy dźwięk na statku ma znaczenie, a każdy pusty korytarz wydaje się wykorzystany. W porównaniu z późniejszymi filmami o potworach, pozostaje jednym z najczystszych przykładów, jak sprawić, by zamknięte otoczenie niosło strach bez nadmiernego wyjaśniania. Ludzie, którzy pragną eleganckiej akcji z potworami, mogą uznać go za zbyt cierpliwego, ale dla widzów, którzy cenią atmosferę i design, Alien wciąż stawia wysoko poprzeczkę. Jego miejsce z 1979 roku ma znaczenie, ponieważ tak wiele nowoczesnego horroru kosmicznego wciąż czerpie z tej samej zamkniętej niepewności.