Across the Universe

Across the Universe to dramat jukeboxowy, który wykorzystuje piosenki Beatlesów jako główny materiał, więc jest dla widzów, którzy chcą znanej muzyki wplecionej w stylizowaną opowieść. Naszym zdaniem, jego najsilniejszym punktem jest sposób, w jaki przekształca te piosenki w wizualny nastrój, z inscenizacją i obrazami, które wykonują dużą część emocjonalnej pracy. Minusem jest ten sam, z którym boryka się wiele filmów jukeboxowych: narracja może wydawać się drugorzędna w porównaniu do numerów, a wątek emocjonalny czasami jest bardziej trzymany przez piosenki niż przez scenariusz. W praktyce gra jak film, który wymaga otwartego nastroju, a nie bliskiego planowania, i to jest albo atrakcją, albo problemem. W porównaniu z prostymi biografiami muzycznymi, jest bardziej marzycielski i mniej dosłowny. Osoby, które chcą czystego, konwencjonalnego dramatu, mogą uznać go za zbyt manierystyczny, podczas gdy widzowie otwarci na kolaż i styl zyskają z niego więcej. Across the Universe pozostaje najbliżej atmosfery, a nie realizmu.