[Rec]²

[Rec]² zmienia kształt oryginału, przenosząc panikę do ciasnego, ciemnego wnętrza, gdzie kamera wciąż szuka czegoś, czego nie chce znaleźć. Naszym zdaniem, to horrorowy sequel dla widzów, którzy są już komfortowo zaznajomieni z napięciem found-footage i chcą, aby ten styl został wzmocniony. Wielką siłą jest natychmiastowe, nerwowe odczucie materiału, które trzyma widza wewnątrz zamieszania zamiast bezpiecznie nad nim. Wymiana polega na tym, że format może stać się męczący, jeśli horror z drżącą kamerą już wydaje się powtarzalny, ponieważ film mocno opiera się na ruchu, hałasie i nagłym ciśnieniu. W praktyce to wszystko bliskie odległości i szybkie reakcje, z bardzo małą przestrzenią do oddychania. Siedzi w zakątku horroru found-footage, a nie w wypolerowanej nadprzyrodzonej alejce. [Rec]² pasuje do osób, które chcą sequela, który zachowuje tę samą surową formę i po prostu ją wzmocnia, a jego sufit to znany dla tego rodzaju horroru: gdy sztuczka jest znana, wykonanie ma większe znaczenie niż zaskoczenie.