q.u.q.

q.u.q. wyróżnia się tym, że sama awkwardness staje się częścią tożsamości gry, co często jest tym, co gracze zauważają jako pierwsze. Naszym zdaniem, taki nietypowy sposób prezentacji odpowiada osobom, które lubią krótkie eksperymentalne gry i nie mają nic przeciwko pracy z dziwnymi kontrolkami lub celowo dziwnym nastrojem. Jej dobrą stroną jest charakterystyczne odczucie: nie stara się wtopić w standardowy projekt puzzli lub akcji. Złą stroną jest to, że dziwność może również ograniczać czytelność, więc gra może wymagać cierpliwości, nie zawsze zwracając tę cierpliwość głębią. W praktyce bardziej przypomina zwartą strukturę gry artystycznej niż szeroką komercyjną premierę, z uwagą na atmosferę i formę, a nie długi system do opanowania. W porównaniu z konwencjonalnymi niezależnymi grami, jest bardziej niszowa i mniej od razu zrozumiała. Sufit jest ustalany przez to, jak bardzo gracz chce zasiąść z czymś celowo nieco krzywym.