Zatorski, Ph.D.

Zatorski, Ph.D. brzmi jak gra oparta na postaci, prawdopodobnie skłaniająca się ku akademickiemu lub satyrycznemu ujęciu, a nie czystej akcji. Naszym zdaniem, tytuł sam w sobie wykonuje ciężką pracę, ponieważ sugeruje tożsamość, status i pewien suchy ton, zanim jakiekolwiek mechaniki staną się widoczne. Tego rodzaju ustawienie może być zabawne, gdy pisanie jest ostre, ale również ryzykuje, że będzie się wydawać żartem czekającym na resztę gry, aby nadążyć. Bez silniejszego publicznego śladu, na który można by wskazać, najbezpieczniejsza interpretacja to, że jest to jeden z tych niszowych tytułów, których atrakcyjność zależy od tego, czy jego pomysł jest konsekwentnie realizowany. Siedzi daleko od szerokich, łatwych do wyjaśnienia blockbusterów i bliżej gier napędzanych ciekawością z mocnym haczykiem. Główne ograniczenie jest oczywiste: jeśli założenie jest najlepszą rzeczą w tym tytule, reszta musi szybko zasłużyć na swoje miejsce. Na razie wygląda to jak tytuł dla graczy, którzy cenią dziwne perspektywy i zwięzłe pomysły bardziej niż znajome komforty gatunku.