Total War: ATTILA

Total War: ATTILA wymaga cierpliwości w kampanii i dyscypliny w bitwie, dlatego najlepiej trafia do graczy, którzy cenią logistykę tak samo jak walkę. Naszym zdaniem, jego prawdziwą siłą jest presja, jaką wywiera na zarządzanie imperium: osady wydają się kruche, armie potrzebują opieki, a mapa nieustannie grozi rozpadnięciem się. Wada polega na tym, że nie jest to łagodny punkt wejścia, ponieważ warstwa strategiczna może być surowa, a walki nagradzają uwagę na flankach, formacji i czasie. W praktyce jest to ponura, zajęta historyczna gra strategiczna, w której każda tura wydaje się być utrzymywaniem pod stresem. W porównaniu z innymi częściami Total War, zapamiętywana jest jako jedna z surowszych, bardziej desperackich, a nie najbardziej zrelaksowanych. Nastrój kampanii to całkowity upadek i przetrwanie, a ten ton kształtuje każdą decyzję. Odpowiada graczom, którzy chcą ostrzejszego Total War z prawdziwym napięciem na imperium, a nie swobodnego budowniczego imperiów.