The Last Worker

The Last Worker to gra wideo z perspektywy pierwszej osoby, opowiadająca o byciu ostatnim człowiekiem na podłodze magazynu zarządzanego przez maszyny, a ta koncepcja ma wyraźny cel: ludzi, którzy chcą satyry i lekkiej zabawy w łamigłówki w jednym pakiecie. Naszym zdaniem najlepiej wypada, gdy pozwala otoczeniu mówić samo za siebie, z taśmami transportowymi, logiką dostaw i zmęczoną przyszłością, która wydaje się wystarczająco bliska, by zaboleć. Minusem jest to, że strona akcji nie jest stworzona dla graczy, którzy pragną zaciętej walki lub głębokich systemów; chodzi o nastrój, poruszanie się i małe zadania, a nie złożoność. W praktyce oznacza to dużo patrzenia, poruszania się i słuchania, a nie ciągłej presji. Jest bliżej narracyjnego indie z elementami skradania się i łamigłówek niż do dużego symulatora zarządzania czy czystej gry platformowej. Kierunek artystyczny i żart o korporacyjnym świecie są głównymi atrakcjami, a sufit ustala, ile ta koncepcja może unieść, gdy niespodzianka już opadła.