The Last Faith

The Last Faith najlepiej sprawdza się, gdy gracz pragnie mrocznej, przewijanej akcji, która łączy strukturę Metroidvanii z presją Soulslike. Naszym zdaniem, jej najsilniejszym punktem jest atmosfera: ciężka pixel art, wrogie pomieszczenia i ciągłe poczucie, że każdy korytarz może skrywać walkę lub zablokowaną trasę. W zamian ten styl wymaga cierpliwości, powtarzającego się cofania się i komfortu w trudnej walce. W praktyce wydaje się celowy, a nie efektowny, z ostrożnym ruchem, timingiem broni i eksploracją, które wykonują większość pracy. Siedzi obok innych gotyckich platformówek akcji, a nie obok lekkiej retro nostalgii, i to tam ma sens. Osoby, które cenią metodyczne walki z bossami i ściganie map, znajdą tu wiele; każdy, kto pragnie swobodnego przejścia, nie znajdzie tu nic dla siebie. The Last Faith bardziej dotyczy uporu niż szybkiego zysku, i na tym opiera się przez cały czas.