The Almost Gone

The Almost Gone przekształca małe pokoje, szuflady i półwidziane obiekty w całą układankę, co jest dokładnie powodem, dla którego pozostaje zapadające w pamięć. Naszym zdaniem, to kompaktowa narracyjna gra logiczna dla graczy, którzy wolą domowe przestrzenie, fragmenty pamięci i powolną rekonstrukcję niż akcję. Jej najsilniejszym punktem jest prezentacja: pokoje w stylu dioramy sprawiają, że każda scena jest łatwa do przeszukania, ale także cicho niepokojąca. Wadą jest to, że skala jest celowo skromna, więc każdy, kto pragnie długich mechanik lub dużego wzrostu trudności, uzna ją za ograniczoną. W praktyce przypomina to poruszanie się po miniaturowym domu, warstwa po warstwie, klikanie w obiekty i składanie razem tego, co się wydarzyło. W porównaniu z większymi przygodami kryminalnymi, jest bardziej zwięzła, bardziej intymna i bardziej skupiona na nastroju niż na systemach. Gra nie stara się być rozległa, a to powściągnięcie pasuje do jej tematu. Nagradza uwagę na małe szczegóły, a nie szybkie refleksy.