Streets of Rogue

Streets of Rogue jest w najlepszej formie, gdy bieg zamienia się w małą katastrofę, którą wciąż kierujesz: skradając się, walcząc, przekupując, hakując lub po prostu powodując kłopoty w mieście pełnym systemów, które zderzają się ze sobą. Naszym zdaniem, ta mieszanka improwizacji i struktury opartej na misjach nadaje jej urok, ponieważ gra wciąż pozwala różnym budowom i absurdalnym planom działać przez jakiś czas. Minusem jest to, że chaos może być również bałaganiarski, a nie każdy bieg kończy się z tą samą ostrością, więc powtarzalność staje się widoczna, gdy zaskoczenie znika. W praktyce wydaje się luźna i hałaśliwa, z szybkimi decyzjami, zepsutymi planami i dużą ilością reakcji na to, co poziom rzuca z powrotem. W porównaniu z bardziej rygorystycznymi grami skradankowymi lub roguelike, jest bardziej anarchiczna i mniej dopracowana, ale ta luźność jest częścią sensu. Streets of Rogue odpowiada graczom, którzy chcą, aby systemy splatały się ze sobą, a nie miały schludnej trasy od początku do końca.