Punch Club 2: Fast Forward

Punch Club 2: Fast Forward zachowuje strukturę gry menedżerskiej z oryginału, a następnie owija ją w głośniejszy, bardziej sci-fi pomysł na sequel: trening, harmonogramowanie, walki i żonglowanie rutyną wokół boksera lub zawodnika. Naszym zdaniem, atrakcyjność tkwi w połączeniu planowania i postępu, gdzie nie tylko goni się za walkami, ale także stara się utrzymać całą maszynę kariery w ruchu. Minusem jest to, że gra może wydawać się bardziej optymalizacją niż swobodną akcją, a jeśli mikrozarządzanie nie jest atrakcyjne, pętla zaczyna wyglądać na zajętą, a nie głęboką. W praktyce, to rodzaj gry, w której menu, statystyki i timing mają znaczenie tak samo jak każda walka. Siedzi pomiędzy zarządzaniem sportowym a lekkimi systemami RPG, więc mniej chodzi o refleksy, a bardziej o decyzje i żonglowanie zasobami. Punch Club 2: Fast Forward powinien mieć sens dla każdego, kto lubi zabawę w budowanie i zarządzanie, ale nie zaspokoi kogoś, kto szuka czystej gry bokserskiej.