One Deck Dungeon

One Deck Dungeon kompresuje cały bieg po lochach w jedną talię, co jest dokładnie powodem, dla którego gracze planszowi ciągle do niego wracają. Naszym zdaniem, jego najlepszym trikiem jest ścisłe połączenie łagodzenia rzutów kośćmi, przeciwników napędzanych kartami i kompaktowego rozwoju postaci, dzięki czemu cały bieg przypomina zarządzanie ryzykiem pod presją, a nie przesuwanie elementów po mapie. Oczywistym kompromisem jest sufit: z jedną talią i małym śladem, nie może rozprzestrzenić się na wielką skalę większej gry przygodowej. W praktyce jest napięta, szybko się resetuje i bardzo dobrze sprawia, że małe wybory mają znaczenie, ponieważ każdy rzut może zmienić następną turę. One Deck Dungeon znajduje się pomiędzy grą kościaną a lekką planszową grą roguelike, z większym zębem niż czysta gra wypełniająca i mniejszą objętością niż pełny tytuł kampanii. Odpowiada graczom, którzy chcą przenośnego systemu lochów, który nagradza planowanie, i nie zaspokoi nikogo szukającego długich łuków fabularnych lub rozległej zawartości.