Leaving Lyndow

Leaving Lyndow wymaga więcej cierpliwości niż refleksów, ponieważ opiera się na krótkim, atmosferycznym spacerze przez cichą nadmorską scenerię, a nie na wyzwaniach czy systemach. Naszym zdaniem, jego najlepszą cechą jest nastrój, który niesie: świat, dźwięk i powolne tempo współpracują, aby sprawić, że przestrzeń wydaje się zamieszkana, nawet gdy dzieje się bardzo niewiele. W zamian nie ma zbyt dużej głębokości mechanicznej, więc gracze, którzy szukają zagadek, walki lub rozgałęzionych struktur, szybko napotkają ograniczenia. W praktyce przypomina to krótką opowieść z perspektywy pierwszej osoby, w której głównymi czasownikami są patrzenie, słuchanie i posuwanie się naprzód. Jest bliżej eksploracyjnej gry spacerowej niż tradycyjnej przygody, i to właśnie sprawia, że wyróżnia się nieco. Osoby szukające krótkiego, spokojnego kawałka atmosfery zrozumieją to szybciej niż ci, którzy oczekują większej gry.