King Arthur: Fallen Champions

King Arthur: Fallen Champions opiera się na taktycznej walce fantasy, więc jego odbiorcą jest gracz, który pragnie małych bitew i znajomego, arturiańskiego klimatu, a nie ogromnej, otwartej gry strategicznej. Naszym zdaniem, to węższe skupienie jest kluczowe: łatwiej jest zrozumieć sytuację w danym momencie niż w rozległej grze o imperium, a struktura walki oparta na drużynie nadaje każdej turze pewną wagę. Wadą jest to, że musi zmieścić się w ograniczonym ramach, więc każdy, kto szuka wielkiej kampanii lub głębokiej różnorodności systemowej, może uznać, że sufit jest niski. W grze tego rodzaju liczy się pozycjonowanie, umiejętności i rytm przyjmowania obrażeń, a nie spektakl. Jest bliżej taktycznych gier fabularnych niż wielkiej strategii, a nazwa King Arthur głównie sygnalizuje scenerię i ton, a nie bardzo różny zestaw zasad. To jest w porządku, jeśli pętla walki jest tym, co się liczy, a mniej, jeśli większa legenda jest prawdziwym magnesem.