John Wick Hex

John Wick Hex bierze fantazję filmów akcji i spowalnia ją do planowania, kątów i timingu, co jest dokładnie tym, co sprawia, że wyróżnia się na tle innych. Naszym zdaniem prawdziwą siłą gry jest to, że przekształca styl Wicka w taktyczną łamigłówkę: wybierz ruch, spędź chwilę, utrzymuj presję i staraj się pozostać w kontroli, podczas gdy mapa ciągle się zmienia. To sprawia, że gra wydaje się zwinna i inteligentna, a nie głośna. Wadą jest również wbudowana, ponieważ osoby, które pragną czystej dynamiki filmów, mogą uznać, że struktura turowa ją schładza. W praktyce jest to kompaktowa gra strategiczna z walkami z użyciem broni, osłonami i planowaniem tras, a nie nieskończonym strzelaniem. Siedzi pomiędzy akcją a taktyką w sposób, w jaki niewiele licencjonowanych gier potrafi, i nie stara się być piaskownicą. Sufit jest tym samym, co czyni ją charakterystyczną: gdy plan jest zrozumiany, dramat pochodzi z wykonania, a nie z niespodzianki. Odpowiada graczom, którzy wolą czytelne systemy niż improwizacyjny chaos.