HANGMAN

HANGMAN przetrwał, ponieważ nie wymaga prawie niczego od gracza, a mimo to udaje mu się być kompletną małą grą słowną. Naszym zdaniem, jego siłą jest czysta pętla zgadywania liter, obserwowania, jak ukryte słowo się odsłania, i sprawianie, że każdy zły ruch ma znaczenie. Wada jest również oczywista: gdy wzór jest jasny, nie ma zbyt wiele miejsca na głębię, więc gra w dużej mierze zależy od dobrego doboru słów i ludzi, którzy w nią grają. W praktyce jest szybka, napięta i często towarzyska, co sprawia, że pojawia się w klasach, na imprezach i jako prosta rozrywka w przeglądarkach. Siedzi w najstarszej części półki z grami słownymi, obok zagadek papierowych i ołówkowych oraz innych niskotechnologicznych gier zgadywankowych. HANGMAN jest najlepszy na krótką mentalną rozgrzewkę i przestaje być interesujący, gdy tajemnica znika.