Dungeon Royale

Dungeon Royale łączy język roguelike'owych lochów z etykietą battle-royale, więc przyciąganie jest oczywiste: krótkie, powtarzalne sesje z presją i kurczącym się polem wyboru. Naszym zdaniem, taki rodzaj gry jest najlepszy, gdy jest szybki do zrozumienia i bezwzględny w podejmowaniu decyzji, ponieważ napięcie pochodzi z radzenia sobie z tym, co daje sesja. Jego siłą jest sama konfiguracja; jedna sesja może być napięta bez potrzeby dużego zaangażowania. Oczywisty limit jest również częścią projektu: jeśli łupy, różnorodność wrogów lub struktura mapy są ubogie, pętla może szybko zacząć wydawać się monotonna. W grze tego rodzaju zazwyczaj mamy do czynienia z wieloma powtórkami, szybkimi dostosowaniami i nauką, ile ryzyka podjąć, zanim sesja się załamie. Dungeon Royale znajduje się pomiędzy przetrwaniem w stylu arcade a proceduralnym eksplorowaniem lochów, co daje mu wyraźny charakter, ale także zatłoczone pole. Jest dla graczy, którzy lubią presję i improwizację, a nie dla tych, którzy chcą powolnego rozwoju lub długiej fabuły.