Detroit: Become Human

Detroit: Become Human kładzie większość swojego ciężaru na rozgałęzione sceny, szybkie decyzje i uczucie, że rozmowa może przerodzić się w katastrofę w ciągu kilku sekund. Naszym zdaniem, jej najlepszą cechą jest prezentacja: dopracowana animacja, intensywne występy i wyraźny styl wizualny, który sprzedaje każdy dramat androidów. Wadą jest to, że gra może wydawać się sztywna, ponieważ struktura wyboru często zawęża się do oczywistych ścieżek i szybkich wskazówek zamiast otwartej zabawy. W praktyce jest bliżej interaktywnego dramatu telewizyjnego niż tradycyjnej gry akcji, z długimi odcinkami oglądania, wybierania i powtarzania scen, aby zobaczyć różne gałęzie. W porównaniu do innych gier narracyjnych, jest większa pod względem produkcji i słabsza pod względem subtelnego pisania, dlatego ludzie często pamiętają najpierw jej powierzchnię. Detroit: Become Human odpowiada graczom, którzy chcą filmowej narracji opartej na wyborach i nie mają nic przeciwko byciu kierowanym przez strukturę. Schematy na końcu rozdziałów jasno pokazują rozgałęzienia.