Danganronpa 2: Goodbye Despair

Danganronpa 2: Goodbye Despair utrzymuje całą serię zbudowaną wokół prób klasowych, codziennych rozmów i brzydkiej przyjemności próby zidentyfikowania mordercy w zamkniętej grupie. Naszym zdaniem, jego najsilniejszym punktem jest to, jak ostro łączy morderczą zagadkę, czytanie wizualnej powieści i rutyny symulacji społecznej, nie tracąc przy tym swojego dziwnego, niepokojącego tonu. Minusem jest ten sam, który zawsze towarzyszy serii: pisanie może wydawać się przeciążone, a tempo mocno opiera się na długich fragmentach dialogu, zanim nastąpi zwrot akcji. W praktyce jest to głównie gra w czytanie, badanie wskazówek i podważanie sprzeczności w segmentach prób, więc rytm zależy bardziej od cierpliwości niż od refleksów. W porównaniu z zwykłymi grami detektywistycznymi, jest głośniejsza, bardziej teatralna i znacznie mniej zainteresowana schludnym realizmem. Sama nazwa ogłasza energię sequela, a ta część jest najlepsza, gdy gracz pragnie tajemnicy z charakterem i nie ma nic przeciwko dużej ilości rozmów między wybuchami dedukcji.