BAD END THEATER

BAD END THEATER wymaga więcej cierpliwości niż refleksu, ponieważ jego atrakcyjność pochodzi z wyboru ścieżek i obserwowania, jak historia się rozwija. Naszym zdaniem czyni to z niego małą grę narracyjną dla osób, które lubią eksperymentować z wynikami i obserwować obsadę w bardzo kontrolowanym, teatralnym otoczeniu. Dobrą stroną jest struktura: rozgałęziona forma daje graczowi wyraźne poczucie przyczyny i skutku, a sam tytuł sygnalizuje, że celem jest porażka, a nie heroizm. Wada jest równie jasna, ponieważ gra oparta na powtarzających się próbach i poszukiwaniu ścieżek może wydawać się ciasna, jeśli ktoś pragnie akcji lub szerokiej eksploracji. BAD END THEATER jest bliżej kompaktowej wizualnej powieści-puzzle niż konwencjonalnej przygody, i utrzymuje to teatralne wrażenie przez cały czas.