Assassin's Creed Revelations

Assassin's Creed Revelations spędza więcej czasu na dziedzictwie, miastach i skradaniu się niż na zaskakiwaniu gracza, i to właśnie nadaje mu kształt. Naszym zdaniem, najlepiej sprawdza się jako późny, refleksyjny rozdział w formule z epoki Ezio, z gęstym ruchem miejskim, trasami na dachach i hakiem, który nadaje przemieszczaniu się nieco inny rytm. Minusem jest to, że wciąż jest zbudowany z znanych elementów Assassin’s Creed, więc jeśli stara struktura już się znudziła, ta nie zmieni magicznie nawyków serii. W grze chodzi o obserwowanie tras, omijanie strażników i poruszanie się przez zatłoczone ulice z ostrożnym, patrzącym w przyszłość tempem, a nie w pośpiechu. Siedzi jako most między starszym stylem skradania się a szerszym kierunkiem serii, a jego tureckie otoczenie i ulice Konstantynopola nadają mu silne poczucie miejsca. To sprawia, że jest bardziej dla osób, które lubią klasyczny cykl, niż dla tych, którzy mają nadzieję na radykalną reinwencję.