Amnesia: The Dark Descent

Amnesia: The Dark Descent sprawia, że strach staje się mechaniczny: ciemne pokoje, ograniczone światło, krucha psychika i zestaw zasad, które zmuszają gracza do ukrywania się zamiast walki. Naszym zdaniem, to właśnie dlatego gra wciąż ma znaczenie, ponieważ zamienia bezradność w główny system, a nie w zaplanowany nastrój. Minusem jest to, że gdy ktoś pozna zasady, logika potwora i tempo zagadek mogą wydawać się znajome, a horror mniej zależy na szoku, a bardziej na presji i pamięci. W praktyce jest to powolny, napięty spacer przez pokoje, które nagradzają słuchanie, podglądanie i kontrolowanie latarni. Jest to jedna z przełomowych gier horroru pierwszoosobowego swojej epoki, zwłaszcza biorąc pod uwagę, jak wiele późniejszych gier stealth-horror skopiowało jej podstawowe uczucie bycia ściganym. Amnesia: The Dark Descent to mocny wybór dla graczy, którzy pragną lęku i bezbronności, a słaby dla tych, którzy oczekują akcji lub fantazji o władzy, ponieważ gra nigdy nie pozwala, aby którakolwiek z tych rzeczy stała się celem.